Ντελιβερά αγόρι μου, σε ευχαριστούμε που υπάρχεις

Ντελιβερά αγόρι μου, σε ευχαριστούμε που υπάρχεις

Πριν μερικούς μήνες έκανα τη μαλακία και άνοιξα ένα μικρό μαγαζάκι που φτιάχνει καφέδες. Ψάχνοντας για ντελιβερά έψαξα να μάθω τι μισθό μπορεί να παίρνουν. Και μου έπεσαν τα μαλλιά που έτσι κι αλλιώς δεν έχω. Από 2 μέχρι 4 ευρώ την ώρα έπαιζαν, εννοείται χωρίς ένσημα, συνήθως με δικό τους μηχανάκι και με τρελή πίεση για αποδοτικότητα.

Κάπου εκεί έπαιξαν τα νεύρα μου. Λίγος σεβασμός στα παιδιά ρε μαλάκες. Και οκ, δεν λέω, όλα τα επαγγέλματα έχουν υποστεί μειώσεις, σε όλους έχουν δυσκολέψει οι συνθήκες εργασίας, αλλά οι ντελιβεράδες κάνουν λειτούργημα ρε διάολε, είναι εγκληματικό να συγκρίνεται το επάγγελμά τους με οποιοδήποτε άλλο σε αυτό τον κόσμο.
AdTech Ad

Ο ντελιβεράς ρε φίλε, ο άνθρωπος που αψηφά γιορτές και αργίες, ο άνθρωπος που δεν ξέρει από βροχές και χιόνια, που βάζει πάνω από όλα το φαγητό και τον καφέ σου. Αυτός ο τίμιος τύπος που δουλεύει σε κάκιστες συνθήκες για να μπορείς εσύ να μασαμπουκιάζεις ανελέητα χωρίς να μαγειρεύεις.

Επειδή λοιπόν εδώ στο Provocateur, σεβόμαστε και ξέρουμε να το αποδεικνύουμε, είπαμε να σκεφτούμε μερικούς τρόπους για να γίνει καλύτερη η ζωή κάθε ντελιβερά σε αυτήν εδώ τη χώρα.

Να προηγούνται παντού

Τι πιο απλό γαμώ το φελέκι μου; Όπως τα περιπολικά και τα ασθενοφόρα προηγούνται παντού και είναι απόλυτα φυσιολογικό να προηγούνται παντού, ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να γίνει το ίδιο και με τους ντελιβεράδες. Ναι ρε φίλε, επιτελεί κοινωνικό έργο ο άνθρωπος και θα μπουκάρει ανάποδα στο στενό για να μπορεί να μου φέρει το φαγητάκι μου ζεστό, όπως μου αξίζει. Άντε μπράβο.

Να δίνουμε υποχρεωτικά το κατιτίς μας

Είπαμε ότι πρέπει να σέβεσαι τον ντελιβερά και ο καλύτερος τρόπος να το δείξεις τόσο σε εκείνον όσο και στο κάρμα σου, είναι το πουρμπουάρ που θα του αφήσεις. Και αυτό θα έπρεπε να είναι νόμος του κράτους. Εσύ που δεν δίνεις τίποτα στον τίμιο ντελιβερά σου αξίζει να βρεις λίγη από τη γρίπη του ψήστη που επιμελήθηκε το κάτι σαν σουβλάκι σου.

 

Εκμάθηση νοηματικής

Αυτό είναι ίσως το πιο επαναστατικό μετρο που προτείνουμε, ωστόσο πρέπει να σπάσεις αυγά για να κάνεις ομελέτα και εμείς έχουμε όλη την καλή διάθεση. Πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος για να μπορείς να επικοινωνείς με τον ντελιβερά χωρίς εκείνος να πρέπει να βγάλει το κράνος. Θα μάθεις νοηματική λοιπόν φίλε μου. Μην τρομάζεις, θα μάθεις τα πολύ βασικά όπως «ευχαριστώ», «να ‘σαι καλά» και όλα τα νούμερα έτσι ώστε να συνεννοείσαι με τον διανομέα χωρίς εκείνος να πρέπει να κάνει ζογκλερικά και να χάνει πολύτιμο χρόνο από τη μεταφορά της παραγγελίας.

 

Υποχρεωτική τοποθέτηση έξυπνων φωτοκυττάρων στις αυλές

Εδώ το χοντραίνουμε λίγο αλλά οι απόψεις μας είναι επαναστατικές, ριζοσπαστικές και μόνο στόχο έχουν τις καλύτερες συνθήκες εργασίας για όλους τους ντελιβεράδες εκεί έξω. Προτείνουμε στο υπουργείο εργασίας να θεσμοθετήσει την ύπαρξη ειδικών μικροτσίπ που θα φέρουν στο κράνος τους οι ντελιβεράδες και θα αναγνωρίζονται από την αντίστοιχη συσκευή του σπιτιού που θα παίζει τον ρόλο του φωτοκυττάρου. Έτσι όταν ο ντελιβεράς θα πλησιάζει η πόρτα σου θα τον αναγνωρίζει, θα ανοίγει μόνη της, τα φώτα θα ανάβουν και δεν θα χρειάζεται πια να περιμένει λες και είναι στο ΙΚΑ Καλλιθέας.

Θα μπορούσαα να προτείνω πολλά μέτρα ακόμη αλλά δεν θα το κάνω. Για να δω αν θα φιλοτιμηθείτε από μόνοι σας και θα το κάνετε στα σχόλια…

*Ρισπέκτ σε όλα τα παιδιά που βγάζουν το ψωμάκι τους στο δρόμο μέσα σε αντίξοες συνθήκες με μισθούς της πλάκας. 

 

Πηγή: Νϊκος Μπόβολος/provocateur.gr

«Αόρατη» η απεργία ντελίβερι και κούριερ για Ριζοσπάστη και ΚΚΕ

«Αόρατη» η απεργία ντελίβερι και κούριερ για Ριζοσπάστη και ΚΚΕ

Ρε στόκοι πάτε καλά; Νέο προλεταριάτο είναι οι εργαζόμενοι στα ντελίβερι και εσείς τους βλέπετε ως εχθρούς επειδή δεν είναι στο ΠΑΜΕ!

Ούτε μια λέξη συμπάθειας δεν είχαν οι σφραγιδοκράτορες του Περισσού να γράψουν για την απεργία των εργαζόμενων στις μεταφορές φαγητού και δεμάτων!  Με τη ΚΚέδικη λογική «ότι δεν είναι ΠΑΜΕ δεν υπάρχει», Ριζοσπάστης και 902 εξαφάνισαν στην κυριολεξία το μεγάλο αγώνα των ντελιβεράδων.  Προφανώς ενόχλησε που η απεργία διοργανώθηκε από συνελεύσεις βάσης και όχι από βολεμένους εργατοπατέρες! Οι εργαζόμενοι στα ντελίβερι εργάζονται κάτω από τις πιο σκληρές συνθήκες, είναι οι πλέον κακοπληρωμένοι και είναι απροστάτευτοι από όλες τις μεριές!

 

delivery44

 

Ντελιβερά αγόρι μου, σε ευχαριστούμε που υπάρχεις

Η Αριστερά που φοβάται να βρέξει τα πόδια της

Η Αριστερά που φοβάται να βρέξει τα πόδια της

της Άντας Ψαρρά*

Είναι κρίμα που ένα μεγάλο μέρος της Αριστεράς φοβάται να μη βρέξει τα πόδια του στα παγωμένα νερά μιας προσπάθειας συγκλίσεων μπροστά στον ακροδεξιό ρατσιστικό και εθνικιστικό λόγο των ευρωφοβικών κομμάτων.

Είναι κρίμα που στο όνομα της «πούρας» αντικαπιταλιστικής ιδεολογίας πολλοί αρνούνται συστηματικά να κατανοήσουν ότι ο λαϊκιστικός ακροδεξιός λόγος, με πρόσχημα την παγκοσμιοποίηση και την εθνική περιχαράκωση, τείνει να αγκαλιάσει πολλά φτωχά στρώματα των ευρωπαϊκών (και όχι μόνο) κοινωνιών με άκρως επικίνδυνα αποτελέσματα, τα οποία ήδη είναι ορατά σε πολλές χώρες και στην ουσία δηλητηριάζουν τις σχέσεις των πολιτών με τον «ξένο», τον μετανάστη ή τον πρόσφυγα, τον διαφορετικό, τον ευάλωτο, με μία λέξη τον φτωχό -και περιθωριοποιημένο στην ανέχεια- πολίτη.

Εκείνον δηλαδή τον πολίτη που υποτίθεται ότι αυτόκλητα προσφέρθηκαν οι ακροδεξιοί «εχθροί» της παγκοσμιοποίησης να «βοηθήσουν». Οπου οι μισαλλόδοξες και εθνικιστικές αυτές δυνάμεις κυριαρχούν είδαμε περιορισμούς στα Συντάγματα, στην ελευθερία του λόγου, στην ελευθερία των διαμαρτυριών και των κινητοποιήσεων, άγρια καταστολή και τελικά την αποδοχή μιας συνωμοτικής και κατευθυνόμενης αντίληψης για το πώς οφείλουν να αντιδρούν οι πολίτες μπροστά στον «κίνδυνο» να επικρατούν ιδέες και απόψεις για μια ανοιχτή Ευρώπη.

Είδαμε πολλούς αριστερούς που τάχτηκαν πρόσφατα στο πλευρό του Μελανσόν να σπεύδουν να διαχωρίσουν τη στάση τους μπροστά στη λαίλαπα Λεπέν, ακόμα και από το συρρικνωμένο γαλλικό Κ.Κ. Είδαμε όμως και πολλούς άλλους να οχυρώνονται πίσω από την καθαρότητα της ιδεολογίας τους, αρνούμενοι να ψηφίσουν τον σημερινό πρόεδρο της Γαλλίας, ισοπεδώνοντας τις διαφορές του από το ρατσιστικό Εθνικό Μέτωπο. Το ζήσαμε και στην Ελλάδα, που έχει το μοναδικό προνόμιο να αναδεικνύει ένα ναζιστικό κόμμα στην τρίτη θέση αφήνοντας αδιάφορο ακόμα και μεγάλο κομμάτι της Αριστεράς.

Ο «μπαμπούλας» της παγκοσμιοποίησης και της κυριαρχίας των αγορών μετατρέπει αυτόματα τα πάντα σε άσπρο-μαύρο, σε κακό-καλό και σε έναν γενικευμένο φόβο, μήπως και χάσουμε την αριστερή μας ταυτότητα στην προσπάθεια αναζήτησης συμμαχιών και συγκλίσεων. Οι σκληρές οικονομικές πολιτικές της λιτότητας αποσπώνται πλήρως από το σύνολο των παραμέτρων που καθορίζουν τη ζωή των ανθρώπων μέσα στις ευρωπαϊκές δημοκρατίες και αναδεικνύονται μόνες αυτές ως το απόλυτο και μοναδικό «κακό».

Θα αρκούσε όμως μια μόνο ματιά στον κυρίαρχο λόγο των συστημικών ΜΜΕ της Ελλάδας, που διαμορφώνουν και ελέγχουν καθημερινά το θυμικό και τη σκέψη των πολιτών, για να διαπιστώσει και ο πλέον «καθαρός» αριστερός και προοδευτικός τη συστηματική προσπάθεια να χαρακτηριστεί «ολέθρια» η επικράτηση του «συμβιβασμένου» και «προσκυνημένου» ΣΥΡΙΖΑ.

Το σύνθημα «τα κάνουν όλα για την εξουσία», «είναι ψεύτες», «είναι απατεώνες» κ.λπ. έχει καταφέρει να ενώσει τους σκληρούς νεοφιλελεύθερους και το παλιό πολιτικό κατεστημένο με κομμάτι της Αριστεράς που προτιμάει το «ευκολάκι» των αφοριστικών δηλώσεων αντί για έναν πιεστικό διάλογο, για συγκλίσεις και διεκδικήσεις.

Από την άλλη μεριά η σημερινή κυβέρνηση, συχνά αντιδρώντας σπασμωδικά, αρνείται κι αυτή τις συγκλίσεις, αρνείται να δεχτεί διάλογο και προτάσεις που σε πολλά πεδία θα είχαν θετικά αποτελέσματα για τους πολίτες χωρίς να μπαίνουν σε κίνδυνο οι τωρινές δεσμεύσεις της χώρας.

Αντί να πιέζεται συστηματικά η σημερινή κυβέρνηση να υλοποιήσει σε μεγαλύτερο βαθμό, έστω και μέσα στο επιβαρυντικό οικονομικό κλίμα, τις εξαγγελίες της σε μια σειρά κοινωνικά, οικονομικά και εργασιακά ζητήματα με αλλαγές που θα θεμελιώνουν καλύτερα την ελευθερία των πολιτών και τη συνύπαρξη, καταγγέλλεται ως αντιλαϊκή και με συνοπτικές διαδικασίες ταυτίζεται με όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις της διαπλοκής, της διαφθοράς και της καταστολής.

Σημαντικές αλλαγές, μικρές ή και μεγαλύτερες, που έγιναν στη διαχείριση των θεμάτων (παροχές υγείας σε ανασφάλιστους, μέτρα προστασίας των πλέον ευάλωτων, διαχείριση προσφυγικού, φυλακές, νόμοι διασφάλισης δικαιωμάτων, αλλαγές στην παιδεία, προσπάθειες για νομιμότητα στον χώρο των ΜΜΕ, προσπάθειες πάταξης της ανεξέλεγκτης διαφθοράς, διερεύνηση των οικονομικών σκανδάλων, προσπάθειες καλυτέρευσης στις εργασιακές σχέσεις) θεωρούνται ανύπαρκτες μπροστά στο σύνθημα «όλοι είναι το ίδιο» ή «όλα για την καρέκλα και την εξουσία». Αραγε όλοι όσοι φωνάζουν αυτά τα συνθήματα αρνήθηκαν πάντοτε οι ίδιοι τις όποιες θέσεις εξουσίας;

Η αγκαλιά της Ακροδεξιάς παράλληλα είναι έτοιμη με τα συνθήματά της και τη συστηματική αλλοτρίωση, που επί δεκαετίες παρείχαν άφθονη τα ΜΜΕ, να υποδεχτεί τους ζαλισμένους από τα οικονομικά μέτρα πολίτες.

Η ταύτιση του ΣΥΡΙΖΑ με τη Ν.Δ., η ταύτιση της Ν.Δ. με τη Χρυσή Αυγή, η ταύτιση του Μακρόν με τη Λεπέν, η ταύτιση της σοσιαλδημοκρατίας με την Ακρα Δεξιά είναι αυθαίρετες και εξαιρετικά -όπως έχει ιστορικά αποδειχτεί- καταστροφικές.

Οσοι σήμερα λοιδορούν, συκοφαντούν ή απλά κουνάνε το δάχτυλο ισοπεδώνοντας τις διαφορές, συνθηματολογώντας χωρίς να αντιλαμβάνονται ή να θέλουν να αντιληφθούν πού οδηγεί η πλήρης απαξίωση, σπρώχνουν ένα μεγάλο μέρος του κόσμου σε επικίνδυνα για τη δημοκρατία μονοπάτια.

Οι ίδιοι δυστυχώς αύριο ίσως θα… πέφτουν από τα σύννεφα διαπιστώνοντας ότι οι σημερινοί τους «σύμμαχοι» στις καταγγελίες αύριο θα τους οδηγήσουν ξανά στο περιθώριο ως «χρήσιμους ηλίθιους». Τότε ίσως όμως να είναι για όλους πολύ αργά, μια και το δηλητήριο της μισαλλόδοξης και ρατσιστικής Ακροδεξιάς θα έχει κυριαρχήσει και στην Ελλάδα, όπως έγινε στις ΗΠΑ, στην Ουγγαρία, στη Μ. Βρετανία και… παραλίγο στη Γαλλία.

 

*Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα των Συντακτών

Γιατί τόσος χαμός με τη «Μάντισσα»;

Γιατί τόσος χαμός με τη «Μάντισσα»;

Eδώ και πέντε μέρες περίπου υπάρχει ένα βίντεο κλιπ, η «Μάντισσα» της Μαρίνας Σάττι, το οποίο «ρίχνει το ίντερνετ», ξεπερνώντας το 1 εκατ. προβολές. Γιατί όμως;

Πρώτον, γιατί είναι μια γλυκύτατη, πιασάρικη σύνθεση που όσο και να σας φαίνεται περίεργο, πατάει σε ηπειρώτικες ηχογραμμές (αυτό κρατήστε το για τη συνέχεια). Δεύτερον, γιατί η ίδια η δημιουργός είναι εμπνευσμένη και ταλαντούχα. Τρίτον, γιατί το βίντεο κλιπ επανασυστήνει τα στενά του κέντρου της Αθήνας, σε μια εποχή που η περιοχή ποινικοποιείται σταθερά από ένα μεγάλο κομμάτι των μέσων μαζικής ενημέρωσης, τα οποία επικουρούν την αντίστοιχη πολιτική στόχευση. «Αν πάρεις αυτοκίνητο, μην πας Εξάρχεια, τα καίνε εκεί». Πόσες φορές ακούγεται αυτή η ατάκα σε αθηναϊκό σπίτι τα τελευταία χρόνια;

Η Σάττι, παιδί σουδανού πατέρα και ελληνίδας μητέρας, το έχει ξανακάνει: οι «Κούπες», η φωνητική διασκευή του κλασικού σμυρνιώτικου τραγουδιού, κοντεύει τις 10 εκατομμύρια προβολές στο Youtube. Κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι κατώτερες από τη «Μάντισσα».

Υπάρχει πολύ έντονη τελευταία η τάση του gentrification, της «αναπαλαίωσης» στα πάντα. Από τα εργαστήρια «παλαίωσης» και ουσιαστικά, ανανέωσης για καινούργια χρήση παλιών επίπλων, μέχρι τις συλλογικές αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις σε παλιές γειτονιές, αλλά και στην ίδια τη μουσική. Στο ροκ εν ρολ και την πιο «δεινοσαυρική» εκδοχή του, το χαρντ ροκ των ‘70s έχει επανακάμψει με όχημα τις (πολλές) σκανδιναβικές μπάντες που «το ζούνε» με τα λεβέντικα ακόρντα. Αρκετές από αυτές είναι πραγματικά εξαιρετικές. Από την τάση δεν θα μπορούσε να γλιτώσει η παραδοσιακή μουσική. Είτε ως λεία σε χίπστερ ορέξεις αναζήτησης μιας διαφορετικότητας που επί της ουσίας δεν υπάρχει είτε ως μια δημιουργική διέξοδος, μια «ειλικρινής αντιγραφή» από τα έτοιμα.

Η «Μάντισσα» δεν είναι μόνο αυτά όμως. Αν αύριο-μεθαύριο δείτε τίποτε συνδαιτημόνες να μιμούνται σκηνές από ταινίες του Μπόλιγουντ ενώ η ορχήστρα παίζει ηπειρώτικα, να ξέρετε ότι η «Μάντισσα» θα φταίει. Όχι με την έννοια της ατομικής, συνειδητής ευθύνης του δημιουργού, αλλά με τον τρόπο που περιγράφει ο Στιούαρτ Χωλ για την πρόσληψη του πολιτισμού και την «κωδικοποίησή» του από το κοινό.

Πίσω όμως στην Σάττι και το εγχείρημα: ίσως να μην έχει υπάρξει κάτι πιο έξυπνο, χαριτωμένο και πιασάρικο τα τελευταία χρόνια στην ελληνική μουσική καθημερινότητα, από αυτό το κομμάτι. Φτιαγμένο πάνω σε πολύ ασφαλείς οδούς, στη νοσταλγία της Αθήνας και την επανοικειοποίηση των «σκοτεινών της δρόμων», που τη μέρα όμως είναι ολόφωτοι και δεν φοβούνται κανένα, πάνω επίσης στον ορισμό του όρου «φρέσκα πρόσωπα» που τόσο έχει μπαγιατέψει πλέον όπου αλλού χρησιμοποιείται, πάνω σε μια πολυπολιτισμικότητα του συρμού μεν, αλλά και αυτή που αν τελικά πειράζει μερικούς-μερικές, τότε ο κασιδιαριασμός, φανερός και υπαινικτικός, δεν τούς είναι ξένος.

Από αυτή τη gentrification μουσική γενιά, δεν προτιμάω τη Μαρίνα Σάττι, αλλά τους VIC, τους Samsara Blues Experiment, τους Graveyard κ.ο.κ. Στη «Μάντισσα» όμως, έχω προσθέσει τρεις-τέσσερις προβολές, στο 1 εκατομμύριο και κάτι που μετράει σήμερα, 23 Μάη

 

Πηγή: Γιώργος Τσαντίκος/Το Περιοδικό

 

DiEM25: Σε ένα γήπεδο (μισο) αδειανό….

DiEM25: Σε ένα γήπεδο (μισο) αδειανό….

Ο Βαρουφάκης παρουσίασε το DiEM25 με θεατρικό μονόπρακτο, αλλά χωρίς πολύ κόσμο

Τι είχες Γιάνη, τι είχα πάντα….

Στο Σπόρτινγκ παρουσίασε επίσημα ο Γιάνης Βαρουφάκης τη νέα πολιτική του κίνηση, το DiEM25. Ξεκίνησε με το θεατρικό μονόπρακτο «Το Δέντρο», που περιγράφει την κοινωνική κατάρρευση της χώρας στην εποχή των μνμημονίων. Είχε μαζί του ονόματα γνωστά στο εξωτερικό όπως τον καθηγητή Νόαμ Τσόμσκι, τη καναδέζα ακτιβίστρια Ναόμι Κλάιν και τον μουσικό παραγωγό Μπράιαν Ίνο…. Κάποιος προφανώς είχε πληρώσει πολλά χρήματα για ακριβή σκηνοθεσία, φωτισμό, γιγαντοοθόνες, σκηνικά και εφέ… Τι να τα κάνεις τα λούστρα όμως όταν το σόου ήταν βαρετό; Ο Βαρουφάκης είπε μεταξύ άλλων ότι γίνεται…Γερμανός όταν πηγαίνει στο Βερολίνο.

Δράμα το μονόπρακτο, τραγωδία και η μικρή συμμετοχή

Δράμα το μονόπρακτο, τραγωδία και η μικρή συμμετοχή

 

Έλα όμως που η προσέλευση του κόσμου ήταν πολύ «χαλαρή»! Μεγάλα τμήματα της κερκίδας ήταν άδεια. Και μιλάμε για έναν πολιτικό που έχει δώσει εκατοντάδες συντεντεύξεις σε όλα τα μέσα της διαπλοκής. Τι έγινε Γιανάκη, που ήταν ο λαός σου, ΟΕΟ;

diem

 

Τι κάνεις Γιάνη; Κουκιά σπέρνω. Δεν τα βλέπω Γιάνη!!